Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Όπως συμβαίνει με όλες τις πνευματικές κληρονομιές, έτσι πρέπει να συμβαίνει και με την κληρονομιά τού Λένιν: για να διασώσεις τον πυρήνα της, πρέπει να αποποιηθείς τα σκοτεινά σημεία της....




(Σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό μετά από ένα σχόλιο που άφησε πριν από λίγο ο φίλος Μιχάλης Σβίγκος σε ένα λενινιστικό post)


46 σχόλια:

HollowSky είπε...

Αγαπητέ LeftG700,
το μέγιστο σφάλμα του Λένιν αφορούσε στο εξής κρίσιμο σημείο. Ενώ βασικός όρος επιτυχίας της αστικής επανάστασης ήταν ο δημαγωγικός προσεταιρισμός αρχικά και στη συνέχεια ο ουσιαστικός αποκλεισμός των κυριαρχούμενων τάξεων και συνολικά του λαού από τη λήψη των αποφάσεων (γι’ αυτό και ντύθηκε το μανδύα της δημοκρατίας) ακριβώς επειδή εκείνη η επανάσταση αποσκοπούσε στην κυριαρχία μιας διευθύνουσας κεφαλαιοκρατικής κάστας (ούτε καν ολόκληρης της αστικής τάξης!) πάνω στο σύνολο της κοινωνίας, το εντελώς αντίθετο είναι ο βασικός όρος για την επιτυχία μιας κομμουνιστικής επανάστασης. Εδώ, επειδή στόχος είναι η τελική κατάργηση των τάξεων, βασικός όρος επιτυχίας είναι όχι η αποθάρρυνση αλλά η ενθάρρυνση και η απελευθέρωση όλων των τρόπων ενεργητικής συμμετοχής του λαού στις κρίσιμες για τις τύχες του αποφάσεις.

Ο Λένιν λοιπόν (αν μπορούμε να συγκεφαλαιώσουμε στο πρόσωπό του το εγχείρημα που καταγράφτηκε σαν «λενινισμός»), ενώ στα λόγια φάνηκε να υποστηρίζει κάτι τέτοιο ─κι εδώ όμως ακόμα με συνεχείς παλινωδίες (βλ. τις αλλαγές της θέσης του για την Παρισινή Κομμούνα, τις αμετροέπειές του για την κυριαρχία των σοβιέτ, κ.λπ.)─, στην πράξη υποστήριξε το ακριβώς αντίθετο, ευλογώντας τον παραμερισμό του λαού, ακόμα και της ίδιας της εργατικής τάξης, από τη λήψη των ζωτικών (και όχι μόνο) αποφάσεων, προς όφελος ενός κρατιστικού υπερσυγκεντρωτισμού, που μπορεί μεν να ήταν κατάλληλος για την εγκαθίδρυση ενός γερμανικού τύπου κρατικού καπιταλισμού (όπως άλλωστε το ευχόταν και το επιζητούσε ο ίδιος ενεργά ήδη από το Μάη του 1918!), αλλά δεν είχε καμιά απολύτως σχέση, ίσα-ίσα την παρεμπόδισε καταλυτικά, με την εγκαθίδρυση έστω του «μεταβατικού» σοσιαλιστικού σταδίου προς τον κομμουνισμό.

Εδώ βρίσκεται, φίλε μου, η πηγή των όποιων «σκοτεινών σημείων της κληρονομιάς του». Νομίζω επομένως πως όσοι λενινιστές ενδιαφέρονται να τον ξανακοιτάξουν με πιο καθαρό μάτι, καλό θα είναι να ξαναδιαβάσουν με ηρεμία (δηλαδή χωρίς το σύνδρομο TINA, ότι και καλά δεν υπήρχε τότε καμιά άλλη εναλλακτική και άρα ό,τι έκανε ο Λένιν ήταν το μόνο που μπορούσε να γίνει), να ξαναδιαβάσουν λοιπόν με ηρεμία τις κριτικές που του είχαν έγκαιρα ασκήσει ακριβώς πάνω σ’ αυτό το κεντρικό σφάλμα του τόσο λ.χ. η Ρόζα Λούξεμπουργκ όσο και οι γερμανοί και ολλανδοί «αριστεριστές», που με μεγάλη ευκολία λοιδόρησε χωρίς να τους πολυκαταλαβαίνει (βλ. π.χ. την «Ανοιχτή Επιστολή» που του είχε απευθύνει το 1920 ο Χέρμαν Γκόρτερ), για να μην αναφέρω τους τζιζ-κακά αναρχικούς (σαν τον Αλεξάντερ Μπέρκμαν, ή τον Βολίν, λ.χ.).

Να ευχηθώ καλή μελέτη; :-)

Μιχάλης Σβιγκος είπε...

Και μιας και το σχολιάκι μου έγινε αφορμή για τον τίτλο-δήλωση της ανάρτησης, παίρνω την ευκαιρία για να εκφράσω τη χαρά τη συμφωνία αλλά και την έκπληξή μου για το παραπάνω σχόλιο του HollowSky.
Μα είναι κι άλλοι λοιπόν...
Τι συμβαίνει; Που βρίσκομαι;
Αυτό το μπλογκ κρύβει εκπλήξεις τελικά!


Smart Asss είπε...

HollowSky, Εξαιρετικό κι Ευχαριστούμε!

α, διαβάστε κάτι βαθυστόχαστα:
ο μικρόκοσμος της Ίσκρας (https://goo.gl/pByYYq) ενάντια σε άλλον μικρόκοσμο -χοντροκομμένες κι αστείες απλοϊκότητες.

Bella Ciao!

LeftG700 είπε...

Φίλε HollowSky,


Αυτή η κριτική που εκφέρεις είναι η συνήθης κριτική τής αναρχίας και του «αριστερού κομμουνισμού» –ο οποίος, ας μην το ξεχνάμε αυτό στη διαδρομή του οδήγησε μερικούς από τους εκπροσώπους τους στην πρώτη· ο Πάνεκουκ είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα που μου έρχεται στο μυαλό.

Αν και δεν έχω την παραμικρή δυσκολία να δεχθώ ότι ο χώρος που δόθηκε στις εργατικές και αγροτικές μάζες ήταν πιο περιορισμένος από όσο αναλογούσε στις δυνατότητές τους να συμμετάσχουν στη σοσιαλιστική οικοδόμηση, δεν συμμερίζομαι αυτήν την τυφλή πίστη στη «σοφία τών μαζών», που για μένα κρύβεται κάτω από αυτές τις «από αριστερά και από τα κάτω» κριτικές.

Αυτό που εγώ χαρακτηρίζω «σκοτεινά σημεία τής κληρονομιάς τού Λένιν» είναι το εξής (εμπεριέχει ένα σωρό λεπτομέρειες, αλλά θα περιοριστώ σε μία συνοπτική και συμπυκνωμένη διατύπωσή του):

Ο άνθρωπος που είχε την ευφυία και την ευρύτητα πολιτικής σκέψης ώστε να συνειδητοποιήσει ότι τα αδιέξοδα της επαναστατικής διαδικασίας στις χώρες τής Κ. και Δ. Ευρώπης μπορούσαν να αντιμετωπιστούν μόνο με μία στρατηγική Ενιαίου Μετώπου (κι αυτό ούτε δέκα χρόνια από το Μεγάλο Σχίσμα τού 1914 που χώρισε έως θανάτου την ενιαία Σοσιαλδημοκρατία με τον ίδιον στο ρόλο τού Αγίου Γεωργίου που σκοτώνει το δράκοντα της χρεωκοπημένης Β´ Διεθνούς!), ο ίδιος αυτός άνθρωπος απέτυχε (ή, αν του πέρναγε από το μυαλό, δεν το έκανε φανερό) ότι το Ενιαίο Μέτωπο χρειαζόταν όχι μόνο για την επικράτηση της επανάστασης τη στιγμή τής έκρηξης, αλλά και για την τελική της νίκη στη μακρά περίοδο που θα απαιτούσε η τελική νίκη της.

Φυσικά, πάντα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι πέθανε νωρίς, ‘‘αμάρτημα’’ που σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να του χρεώσουμε (ακόμα κι αν υιοθετήσουμε τη θεωρία τής σύφιλης). Ποιος μπορεί να βάλει στοίχημα ότι κάποια στιγμή στα 1925 ή στα 1925 δεν θα ερχόταν κάποια στιγμή που θα χτύπαγε το κούτελό του και θα έλεγε:

«Μα πόσο ανόητος ήμουν να μη το σκεφτώ τόσο καιρό! Κι εμείς χρειαζόμαστε ένα Ενιαίο Μέτωπο!» (Φυσικά δεν ήταν μαλάκας να πιστεύει ότι αυτό θα μπορούσε να χτιστεί μόνο στην κοινωνία χωρίς πολιτικές εκπροσωπήσεις, όπως πιστεύει ο επίσημος κληρονόμος του στην Ελλάδα, το ΚΚΕ –αν ζούσε, ασφαλώς και θα έλεγε: «Ο Θεός να μας φυλάει από τέτοιους κληρονόμους!».


Τα λέμε (sorry για τη μεγάλη καθυστέρηση :-) )

LeftG700 είπε...

Φίλε Μιχάλη,


Κρύβει εκπλήξεις για όποιον είχε (έχει;) την εντύπωση ότι εδώ κατοικούν εκείνοι που σταύρωσαν τον Σπάρτακο και τσάκισαν το κεφάλι τής Ρόζας... :-)


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλε Smart Asss,


Αναγάλλιασες. Αλλά μην το έχεις καθόλου για σίγουρο ότι ο HollowSky ανήκει στην ίδια γενιά με σένα! ;-) :-)


Τα λέμε

Smart Asss είπε...

Left...
Δεν έχεις ιδέα.

LeftG700 είπε...

Φίλε μου, Smart Asss,


Μπορεί. Αλλά μήπως κι εσύ, που συχνάζεις εδώ κάμποσο καιρό τώρα, μάς βοήθησες να καταλάβουμε «τι είναι και τι θέλει ο Smart Asss»;


Τα λέμε

HollowSky είπε...

Αγαπητέ LeftG700,
δεν έχεις δίκιο ότι ο Πάνεκουκ οδηγήθηκε στον αναρχισμό! Παρέμεινε σταθερά κριτικός απέναντί του (βλ. π.χ. https://libcom.org/library/anarchism-not-suitable-anton-pannekoek), όπως και οι άλλοι εκπρόσωποι του κατά Λένιν "αριστερισμού" (π.χ. μεταξύ άλλων: το 1937 ο Χέλμουτ Βάγκνερ σε άρθρο του για την Ισπανική επανάσταση ασκεί δριμεία κριτική στον αναρχισμό).

Από 'κει και πέρα, στην παρατήρησή σου για "τυφλή πίστη στη σοφία των μαζών", θα μπορούσα ν' ανταπαντήσω μιλώντας για "τυφλή πίστη στη σοφία των ηγετών" ... αλλά έτσι δεν πάμε πουθενά. Το θέμα δεν είναι ο χαρακτηρισμός της άποψης του άλλου, αλλά η επιχειρηματολογία. Και νομίζω πως, all things considered, η κριτική μου στέκει σε αρκετά γερές βάσεις δεδομένων.

Από την άλλη, το "σκοτεινό σημείο" που εσύ προτείνεις, κάπως πιο στενά πολιτικό κατά τη γνώμη μου, εμπεριέχεται στην κριτική που ασκεί ο Μπέρκμαν στο ημερολόγιό του, όταν π.χ. μεταφέρει τις θέσεις των άλλων πολιτικών σχηματισμών και μιλάει για τον παραγκωνισμό και τη δίωξή τους από τους μπολσεβίκους, ενώ κατά τη γνώμη του θα έπρεπε να υπάρξει συνεργασία μαζί τους. Μήπως ... αναρχίζεις; :-)

LeftG700 είπε...

Φίλε HollowSky,


Ασφαλώς και αν ζούσε ο Πάνεκουκ θα με πλάκωνε στις σφαλιάρες που τον κατέταξα στον αναρχισμό! Έλα όμως που (με την αυτόνομη σκέψη μου :-) ) έχω καταλήξει στην άποψη ότι ο συμβουλιακός σοσιαλισμός/κομμουνισμός είναι ο προθάλαμος της αναρχίας (ονομάζω αναρχία όλες τις διάφορες ιδιαίτερες μορφές που παίρνει το ρεύμα αυτό σήμερα: αυτονομία, κοινοτισμός, κ.λπ.). Εξ άλλου, μία κεντρική ιδέα τής αναρχίας, την εχθρότητα προς τα πολιτικά κόμματα, ο Πάνεκουκ την είχε υιοθετήσει πλήρως προς το τέλος τής ζωής του. Δες τι έγραφε στον ΚΚ(= Κορνήλιο Καστοριάδη) στις 8 Νοεμβρίου τού 1953:

Χάρηκα, λοιπόν, πολύ που συναντούσα µια οµάδα, η οποία κατέληγε, µέσα από µια διαφορετική διαδροµή, στις ίδιες ιδέες µ’ εµάς. Την πλήρη κυριαρχία των εργαζοµένων πάνω στην εργασία τους, που εσείς εκφράζετε λέγοντας: «Οι ίδιοι οι παραγωγοί οργανώνουν τη διαχείριση της παραγωγής», την περιέγραψα κι εγώ στο βιβλίο µου, στα κεφάλαια για την «οργάνωση στα 30 τµήµατα ενός εργοστασίου» και την «κοινωνική οργάνωση». Τις οργανωτικές µορφές, τις οποίες έχουν ανάγκη οι εργαζόµενοι για να διαβουλεύονται, τις συνελεύσεις των αν τιπροσώπων, εσείς τις ονοµάζετε «σοβιετικές οργανώσεις», αλλά είναι οι ίδιες που εµείς ονοµάζουµε «εργατικά συµβούλια», «Workers’ councils», «Conseils ouvriers» και «Arbeiterräte».

Υπάρχουν, βέβαια, και διαφορές µεταξύ µας. Θα προσπαθήσω να τις παρουσιάσω, σαν συµβολή στον διάλογο που διεξάγεται στο περιοδικό σας. Ενώ εσείς περιορίζετε την δραστηριότητα αυ τών των οργανισµών στην οργάνωση της εργασίας µετά την κατάκτηση της κοινωνικής εξουσίας από τους εργαζόµενους, εµείς θεωρούµε ότι αυτοί πρέπει επίσης να είναι οι οργανισµοί µέσω των οποίων οι εργαζόµενοι θα κατακτήσουν αυτήν την εξουσία. Για την κατάκτηση της εξουσίας, δεν µας χρειάζεται καθόλου «ένα επαναστατικό κόµµα» που θα αναλάβει την ηγεσία της προλεταριακής επανάστασης.


Κατά τα άλλα:

Τώρα το πήρες είδηση ότι ‘‘αναρχίζω’’; Δεν έχεις προσέξει ότι ένα από τα τετραγωνάκια που σχηματίζουν το ευρύτερο τετράγωνο του avatar μας, συγκεκριμένα το μεσαίο από την πάνω σειρά, είναι μαύρο; Αφού δεν έχεις πάρει είδηση αυτό το οφθαλμοφανές, φαντάζομαι ότι θα έχεις μεσάνυχτα από αυτό ή αυτό! ;-) :-)


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Και ας μη σου βάλω κι αυτό και σου πέσει βαρύ! :-)

Smart Asss είπε...

left, by the way...
υπήρξα στέλεχος του ΚΚΕ για 12 χρόνια, αλλά παρά ήμουν φιλοπερίεργος για το καλό της... Ιστορικής Αναγκαιότητας.

και πάλι by the way, δες μια γλυκόπικρη όλο αλήθεια δήλωση του Κ.Καστοριάδη, μια και τον ανέφερες:

«Στην ιστορία της Δύσης, όπως και σε όλες τις άλλες ιστορίες, υπάρχουν θηριωδίες και φρικαλεότητες. Aλλά όμως μόνον η Δύση δημιούργησε την ικανότητα για εσωτερική αμφισβήτηση ­των ίδιων των θεσμών και των ιδεών της εν ονόματι της λογικής συζήτησης μεταξύ των ανθρώπων, η οποία παραμένει ανοιχτή στο διηνεκές και δεν αναγνωρίζει έσχατο δόγμα.»

δεν πειράζει, (ελπίζω να) έχεις χρόνο για σκέψεις και στοχασμούς που να μην μυρίζουν τη μούχλα του 19ου αι.

Bella Ciao!

Гриша είπε...

Αυτό το μιμητικό θηρίο έως τρεις περίπου ώρες στο «Δελφινάριο» Παρασκευή βράδυ με 1.200 θεατές μονοπωλεί τη σκηνή, τραγουδά, χορεύει, ακροβατεί, αυτοσχεδιάζει, μεταμορφώνεται (σε γριά, σε Πάττυ, σε κομπάρσο σε πειρατικό σίριαλ, μπαλαρίνα, μάγκα τεμπελχανά, «ευαίσθητο» μόδιστρο αλλά και χαρισματικό κομφερανσιέ που κρατάει σε εγρήγορση και άμεση επικοινωνία το κοινό μισή ώρα.

(Η εγκωμιαστική κριτική του Κώστα Γεωργουσόπουλου για τον Μάρκο Σεφερλή)

Δοξα και Τιμη στους χαρισματικούς κομφερασιε!

LeftG700 είπε...

Φίλε Гриша,


Πολύ κρυπτικές οι αιχμές σου. Εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ να καταλάβω ούτε καν την κατεύθυνσή τους. Τούτου δοθέντος, η όποια πιθανή χρησιμότητά τους εξατμίζεται πλήρως και με αυτή την έννοια είναι υποδεέστερη ακόμα και αυτής ταύτης τής διαβόητης «δημιουργικής ασάφειας» των Συριζαίων.

Τι να σου πω.... Πράξε κατά συνείδηση.


Τα λέμε

Гриша είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
LeftG700 είπε...

Φίλε Гриша,


ΟΚ, κατανοητό. Όμως:

Ενώ οι χαρακτηρισμοί «κωμικοι ηθοποιοι»,«χαρισματικοι κομφερασιε»,«γελωτοποιοι» η ακομα πολιτικοι «αρλεκίνοι και φασουληδες» μπορούν να χωρέσουν στα όρια της σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης (= πολεμικής), ο χαρακτηρισμός «asshole» δεν χωράει σε αυτά με την καμία. Θα σε παρακαλούσα, λοιπόν, να αποσύρεις το συγκεκριμένο σχόλιο και να το ξαναστείλεις χωρίς αυτόν. Διαφορετικά, όσο κι αν δεν το θέλω γιατί το σχόλιό σου έχει την πολιτική σημασία του, θα υποχρεωθώ να το διαγράψω.


Τα λέμε

Гриша είπε...

Βασικα δε γνωρίζω πως να κανω edit ή να το διαγραψω και να το στειλω εκ νεου χωρις τον...επιμαχο χαρακτηρισμο.Ακομα όμως και να γνωριζα δε θα το εκανα καθως το δευτερο σχολιο εγινε διευκρινιστικα και αποκλειστικα προς εσενα μιας και μονο εσυ ζητησες διευκρινιση.Οποτε διεγραψε το κανενα πρόβλημα.Επιπλεον θεωρω ότι το ειρωνικο asshole για καποιον που αυτοχαρακτηρίζεται ως smartass είναι μια χαρα ποσο μαλλον όταν παλιοτερα καποιοι σχολιαστες ειχαν ξεσκισει το δικο μου nick χωρις αν θυμαμαι καλα να δειξεις αναλογη ευαισθησια.

Smart Asss είπε...

дорогой Гриша my asss
παρα είσαι άλλου, ανώτερου επιπέδου, για να μην είμαι εγώ ξεκαρδιστικός.

LeftG700 είπε...

Φίλε Гриша,


Λυπάμαι πολύ που δεν καταλαβαίνεις ότι και μόνο για το καλώς εννοούμενο συμφέρον του κόμματος που υποστηρίζεις θα έπρεπε να αποσύρεις το επίμαχο σχόλιό σου (έχει ανάγκη να καταφεύγει στις βρισιές ένας κομμουνιστής προκειμένου να αντιπαρατεθεί;) όπως και το ότι δεν αποτελεί δικαιολογία τών ‘‘γαλλικών’’ το γεγονός πως το σχόλιό σου είναι επεξηγηματικό. Επεξηγηματικό μεν, δημόσιο δε.

Για το άλλο που λες δεν έχεις δίκιο. Μπορεί να μη διαγράφω σχόλια που ‘‘παίζουν’’ με τα ψευδώνυμα των σχολιαστών, αλλά φροντίζω να προτρέπω τους σχολιαστές να μην το κάνουν, όπως αποδεικνύεται με αυτό το πρόσφατο σχόλιό μου (είναι αυτονόητο πως τέτοια ‘‘παιχνίδια’’ που είναι ταυτόχρονα και υβριστικά μεταφέρονται στην κατηγορία τών υβριστικών σχολίων και έχουν την ανάλογη αντιμετώπιση). Δεν μπορώ να αποκλείσω την πιθανότητα να άφησα να περάσει στο ντούκου κάποιο ‘‘πείραγμα’’ του δικού σου ονόματος. Όπως όμως αποδεικνύει και το σχόλιο που λίνκαρα παραπάνω, κάτι τέτοιο, αν συνέβη, δεν θα οφειλόταν σε προσωπική ή πολιτική μεροληψία εις βάρος σου. Δεν νομίζω ότι απαιτείται υπέρμετρη καλοπιστία εκ μέρους σου για να μου το αναγνωρίσεις αυτό....


Τα λέμε

Гриша είπε...

Μαλιστα.Δηλαδη το ακριβως από πανω σχολιο απ το δικο σου εμπιπτει στην κατηγορια του απλου πειραγματος και όχι υβριστικου;Επομένως να υποθεσω οτι ο φασουλης θα τη γλιτωσει με κιτρινη (προειδοποιηση).Ή ουτε καν?

LeftG700 είπε...

Φίλε Гриша,


Πόσο νόημα έχει αυτό που κάνεις; Αλλά, εντάξει, αφού θέλεις να το κάνεις:

Το παραπάνω σχόλιο είναι απαξιωτικό, αν έχω καταλάβει καλά το πνεύμα τής αμερικανιάς που χρησιμοποιεί. Σε απαξιώνει, αλλά δεν σε βρίζει. Σε ποια βάση θα το διέγραφα; Το μαγαζί εδώ δεν είναι τής σχολής τού politically correct που δεν επιτρέπει ‘‘κακές’’ λέξεις. Και επί τέλους:

Στα σοβαρά τώρα έχεις την εντύπωση ότι κάνω πλάτες στον Smart Asss; Γιατί να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Επειδή τον ξέρω από το Πανεπιστήμιο ή το στρατό; Ή επειδή είμαι κοντά στις πολιτικές απόψεις του; Έλεος, φίλε Гриша, έλεος!


Τα λέμε

kolokotronis είπε...

Γειά σου, ρε στελεχάρα! (και δη, επί 12ετία!)
Τώρα, αυτό μας το γράφεις, για ποιόν ακριβώς λόγο;
Για να στενοχωρηθούμε, που γλύτωσε το ΚΚΕ από έναν "εξυπνοκώλη";

@ Left,
δεν ξέρω εάν του κάνεις πλάτες, αλλά ότι κωλοτρίβεσαι με ο,τιδήποτε
αντι-ΚΚΕ, κωλοτρίβεσαι.
Άσε τον σύντροφό μου ήσυχο!
Που θα μας πεις, πως έχει καμμία διαφορά (πέραν της ...ανατομικής)
ο "εξυπνοκώλης" από τον "κωλοτρυπίδη" !!!

ΥΓ1. αυτά είχα να δηλώσω και ελληνικά :-) γνωρίζω.
ΥΓ2. κωλοσυζήτηση...

Гриша είπε...

"дорогой Гриша my asss
παρα είσαι άλλου, ανώτερου επιπέδου, για να μην είμαι εγώ ξεκαρδιστικός."

Κοιτα για το επιπεδο δε ξερω γιατι δε ξερω πως το εννοεις εσυ το επιπεδο.Οσο για το "αλλου''προφανως και ειμαι ΕΝΤΕΛΩΣ αλλου απο σενα.Ποιος ξερει που ειναι βολεμενος ο χοντρος σου κωλος-your fat ass if you know what i mean-για να κελαηδας ετσι...

12 χρονια στελεχος του ΚΚΕ... βαλε και κανα 5αρι χρονια απλο μελος συνολο 17 χρονια!
Χοντρικα 20 χρονια ΚΚΕ .Στο επομενο νουμερο της επιθεωρησης θα μας βγει και ανταρτοπουλο του ΔΣΕ ο fat ass !!!Ε ρε γελια ,μη σε χασουμε εσενα.

LeftG700 είπε...

Φίλε Κολοκοτρώνη,


Τι θα γίνει μ' εσάς τους Κουκουέδες; Θα μ' αφήσετε να δω ένα ματσάκι με την ησυχία μου; :-)

Δεν ξέρω τι διαφορά έχουν οι δύο μεταφραστικές εκδοχές του ονόματος Smart Asss που βάζεις στην οθόνη. Εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν βοηθούν σε τίποτε την κουβέντα, ακόμα κι αν η κουβέντα είναι πολιτικός καβγάς, τα "παιχνίδια" με τα ψευδώνυμα των σχολιαστών. Α, και το άλλο: έχω τη συνείδησή μου τελείως καθαρή ως προς τον Гриша. Με τον ίδιο τρόπο θα αντιδρούσα ακόμα κι αν το σχόλιο που πόσταρε εκείνος το είχε ποστάρει ο ίδιος ο Λένιν!

Για το κωλοτρίψιμο με οτιδήποτε αντι-ΚΚΕ θα σου πω μετά το ματς μια μικρή ιστορία από το μακρινό παρελθόν αυτού τού τσαρδιού.


Τα λέμε

Гриша είπε...

@kolokotroni

Να σου πω ρε συντροφε τι μ ενοχλει πιο πολυ περα απ τη κωλοσυζητηση αυτη και το σχολιο που μου διεγραψε που ουσιαστικα δε μ ενδιαφερει κιολας.Οτι πολλες φορες οπως και τωρα που δεν αρεσει το υφος μου στο λεφτη επικαλειται το "καλως εννοουμενο συμφερον του κομματος" που υποστηριζω για να μ επαναφερει στη ταξη.Ενω του εχω πει επανειλημμενα οτι το κομμα μου δε χρειαζεται τη δικη του προστασια αφου για οτι λεω η δε λεω αναλαμβανω εγω την ευθυνη.Ο κομμουνιστης λεει δεν χρειαζεται να βριζει ενω παλι του εχω πει ισαμε 20 φορες οτι δεν θεωρω τον εαυτο μου κομμουνιστη διοτι πολυ απλα ειναι προς κατακτηση η ιδιοτητα αυτη και εχουμε γαλουχηθει να μην την πεταμε για την αφεντια μας ετσι ευκολα.Μπαινακης-βγαινακης.

LeftG700 είπε...

Φίλε Гриша,


Να σου πω κι εγώ όχι τι με ενοχλεί, αλλά τι με στενοχωρεί έως κατάθλιψης;

Ότι δεν αναγνωρίζεις πως προσπάθησα και μάλιστα παρακαλετά να σώσω την ουσία τού σχολίου σου.

Ότι αναφέρεσαι σε «ύφος», ενώ εγώ ζήτησα την απαλοιφή απλώς μιας καραμπινάτης βρισιάς.

Ότι με κατηγορείς επειδή σε αποκάλεσα «κομμουνιστή» αντί να σε αποκαλέσω «άνθρωπο που εμπνέεσαι από τα κομμουνιστικά ιδεώδη». Κι αυτό όχι σε κάποιο επίσημο διάλογο, όπου οι τύποι πρέπει να γίνονται σεβαστοί, αλλά σε ένα απλό και συνηθισμένο σχόλιο όπου χρησιμοποιείται η καθομιλούμενη γλώσσα πρώτα και κύρια για λόγους πρακτικούς, δηλαδή ευκολίας και εξοικονόμμησης χρόνου.

Τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο: Ότι θεωρείς ανεπίτρεπτο για έναν άνθρωπο με τον οποίον συνομιλείς εδώ και χρόνια να επικαλείται, προκειμένου να σε πείσει, το συμφέρον (εντάξει, όπως το κατανοεί εκείνος) τού κόμματος το οποίο υποστηρίζεις. Με άλλα λόγια, πάω να βάλω τα παπούτσια τού ΚΚΕ κι εσύ μου λες: «Κάτω τα ξερά σου από τα παπούτσια τού Κόμματος!»

ΟΚ. Είναι κι αυτή μια στάση. Νιώθεται.


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλε Κολοκοτρώνη,


Θα στην πω αύριο την ιστορία. Χαλάστηκα και δεν θα τη διηγηθώ τώρα καλά.


Τα λέμε

kolokotronis είπε...

Γιατί χαλάστηκες, μωρέ Left;
Αφού η Ρεάλ έπαιξε πολύ καλύτερα (ειδικά στο β΄ ημίχρονο)
και κέρδισε δίκαια!

... ΄ντάξει, ΄ντάξει, πλάκα σου κάνω
μην τα παίρνεις όλα τοις μετρητοίς
και μας γίνεις μη μου άπτου :-)

LeftG700 είπε...

:-)

LeftG700 είπε...

Φίλε Κολοκοτρώνη,


Άκου λοιπόν την ιστορία, όπως υποσχέθηκα χθες την Τετάρτη. Να κάνω μόνο την εξής διευκρίνιση: μπορεί να μου τη θύμισε η κουβέντα σου ότι «κωλοτρίβ[ομαι] με ο,τιδήποτε αντι-ΚΚΕ», όμως, η ιστορία δεν έχει να κάνει ειδικά με το ΚΚΕ. Έχει να κάνει με τη νοοτροπία που έχει διαποτίσει πολλούς αριστερούς –ή προερχόμενους από την Αριστερά που τώρα ελάχιστα πια στοιχεία έχουν διατηρήσει από αυτήν (και αν). Μια νοοτροπία που, αν έπρεπε να της προσδώσει κάποιος μία έννοια, η πιο κατάλληλη είναι αυτή τής φοβικότητας.

Είχε δεν είχε κλείσει χρόνο αυτό το τσαρδί (δεν είχε), που πληροφοριακά να σου πω ότι έκανε εγκαίνια το Μάιο του 2009, και εμφανίστηκε εδώ ένας άνθρωπος ο οποίος κατά τα γραπτά του ήταν α) μεγάλης ηλικίας, ίσως και παππούς, και, β), συντηρητικός, δηλαδή, γενικά μιλώντας, δεξιός –άσχετα αν η ιδιαίτερη ταυτότητά του άλλες φορές θα μπορούσε να θεωρηθεί κεντροδεξιά, άλλες ακροκεντρώα, άλλες δημοκρατική δεξιά και πάει λέγοντας. Επιπλέον, είχε και δικό του μπλογκ, αρχαιότερο από το δικό μας και μάλλον προσωπικού χαρακτήρα παρά πολιτικού.

Φυσικά, δεν εμφανίστηκε κατά λάθος. Το μπλογκ έκανε μπαμ πως ήταν αριστερό από την πρώτη μέρα. Από την άλλη, δεν ήρθε –ούτε έμεινε (γιατί έμεινε για κάποιο αρκετό διάστημα)– για να μας τα χώσει ή να μοιράσει κουπόνια τής Δεξιάς. Ήρθε για να συζητήσει. Δεν είχε ιδιαίτερες πολιτικές γνώσεις, τον διέκρινε όμως μια συμπάθεια απέναντι στο μπλογκ, που έβγαινε από τις κουβέντες του μαζί μου. Περιττό να πω (περιττό, αν έχεις αρχίσει να καταλαβαίνεις τη νοοτροπία μου) ότι κι εγώ τον αντιμετώπιζα με ευγένεια, όχι μόνο σεβόμενος την ηλικία του, αλλά εκτιμώντας το γεγονός ότι είχε γίνει θαμώνας σε ένα μπλογκ που ιδεολογικοπολιτικά κινείτο σε άλλη τροχιά από τη δική του. Δεν σου κρύβω ακόμα, ότι ένιωθα και κάπως κολακευμένος από τη συμπάθεια που έδειχνε. Και έφτασε μία στιγμή που μπορώ να πω ότι με συγκίνησε. Ήταν μία μέρα που είχε πεθάνει το σκυλάκι του –γέρικο κι εκείνο– και ήρθε εδώ για να εκμυστηρευτεί τη θλίψη του, πες να κλάψει. Και τότε είπα από μέσα μου, κάπως ναρκισσιστικά: «Για να έρχεται εδώ να βγάλει την ανθρώπινη στενοχώρια του ένας πολιτικός αντίπαλος, και μάλιστα με μεγάλη διαφορά ηλικίας, πάει να πει ότι, ακόμα κι αν δεν είσαι ικανός και επαρκής συνήγορος των αριστερών ιδεών, τουλάχιστον κάποιοι σε θεωρούν καλό παιδί, καλό άνθρωπο. Κι αυτό κέρδος είναι για την Αριστερά. Κάτι προσφέρεις κι εσύ, δεν είσαι τού πεταμάτου.»

Έτσι πέρναγε ο καιρός. Με τσάι και συμπάθεια, αλλά και τις δομικές διαφορές πάντα παρούσες. Ώσπου, κάποια μέρα, σε μια συζήτηση με θέμα το μεταναστευτικό ζήτημα (δεν θυμάμαι αν η κουβέντα αντιστοιχούσε με το θέμα τής ανάρτησης ή είχε απλώς λοξοδρομήσει όπως συχνά συμβαίνει στον ιντερνετικό διάλογο), ο φίλος μας, αναφερόμενος στην υψηλή γεννητικότητα των μεταναστών έγραψε τη φράση «οι Αφρικανές γεννούν σαν κουνέλες». Συνέχισα την κουβέντα χωρίς να κάνω κανένα σχόλιο. Και τότε άρχισε να βρέχει κεραυνούς!


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

LeftG700 είπε...

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ


Δύο από τους σχολιαστές που τότε ήταν πολλοί (δεν είχαν πάρει ακόμα χαμπάρι τι κουμάσι ήμουν! :-) ) φρίκαραν όχι μόνο για την έκφραση του γηραιού σχολιαστή, αλλά, κυρίως, επειδή την άφησα να περάσει στο ντούκου, χωρίς να βγάλω κόκκινη κάρτα. Βρε καλέ μου, βρε κακέ μου, τίποτε. Ανένδοτοι. Γρήγορα φάνηκε ότι αυτό που θα τους ικανοποιούσε θα ήταν όχι μόνο να τον ξεχέσω, αλλά και να του απαγορεύσω το σχολιασμό. Εννοείται ότι δεν τους έκανα το χατίρι. Όχι μόνο γιατί η έκφραση αυτή καθ’ αυτή που χρησιμοποίησε δεν ήταν για μένα επαρκής απόδειξη ότι θεωρούσε τους Αφρικανούς εκ φύσεως ζώα, αλλά και γιατί, ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι υπήρχε ένας λανθάνων ίσως και ασυνείδητος ρατσισμός μέσα του, είχα την πεποίθηση ότι οι συζητήσεις μαζί μου και η εξακολούθηση των επισκέψεών του εδώ ενδεχομένως να τον βοηθούσαν να καταλάβει πέντε σωστά πράγματα.

Αυτό ήταν. Οι δύο σχολιαστές που ήταν ταυτόχρονα και μπλόγκερς (τον έναν τον ξέρεις, τον άλλον κατά πάσα πιθανότητα όχι) με καταδίκασαν στο πυρ το εξώτερον. Ο ένας μάλιστα (αντιφασίστας, αντιεθνικιστής αλλά και ‘‘αντισταλινικός’’ και ευρώδουλος έως θανάτου και φαν διαφόρων αστέρων τύπου Αντώνη Λιάκου –ελπίζω να κατάλαβες τι πολιτικό καπνό φουμάριζε) ξεκρέμασε αυθωρεί και παραχρήμα το μπλογκ μας από το μπλόγκρόλ του και με γάμησε για παραπάνω από ένα χρόνο στην παρενόχληση, εδώ και σε άλλο μπλογκς που συχνάζαμε κι οι δύο –παρενόχληση που έφτασε μέχρι την ανοιχτή λάσπη ότι τάχα σε αυτό το μπλογκ κρύβονται Μανιαδάκια. Ο άλλος έκοψε τις επισκέψεις, αργότερα επανήλθε, ξαναέφυγε, ξαναήρθε, τσακωθήκαμε, συμφιλιωθήκαμε, ξανατσακωθήκαμε και κάποια στιγμή έπεσε η αυλαία. Μέχρι ένα 20ευρο το έβαζα ότι ακόμα με θωρεί ρατσιστή. Τέλος τής ιστορίας.

Για να είμαι ειλικρινής, βρίσκω ότι η άποψή σου πως «κωλοτρίβομαι με ότιδήποτε αντι-ΚΚΕ» και η κομψή αλλά ανιχνεύσιμη προτροπή σου να κόψω τα πολλά-πολλά με τον Smart Asss παρουσιάζει κάποια κοινά στοιχεία με τη στάση τών δύο αυτών παλιών σχολιαστών. Και εξακολουθώ να πιστεύω ακράδαντα ότι «κινείται στη λάθος κατεύθυνση» (κλισεδούρα, ε; :-) ). Δεν μπορώ να ξέρω αν αυτό που σε οδήγησε σε αυτήν είναι η φοβικότητα για το διάλογο με ιδεολογικούς αντίπαλους της Αριστεράς (του κομμουνισμού για σένα) ή ένα κάποιο άχτι για εκείνους που μας πολεμούν. Εγώ πάντως δεν νιώθω κανένα φόβο και φροντίζω να αφήνω το άχτι έξω από τις συζητήσεις.

Δεν είμαι σοφός, αλλά η ιδέα να συζητάμε ακόμα και με το Διάβολο μου φαίνεται μία εξαιρετικά καλή ιδέα. Γιατί μόνο η συζήτηση ακόμα και με το Διάβολο μπορεί να αναδείξει σε κοινή θέα την πονηρή φύση του έτσι ώστε οι αναποφάσιστοι, οι μπερδεμένοι, οι σκεπτικιστές, οι δύσπιστοι, οι άτολμοι και ό,τι άλλο παρεμφερές να ταχθούν με την παράταξη του Καλού, δηλαδή τη δική μας.


Τα λέμε

Ατακτος είπε...

Δυο λόγια απλά και μια ερώτηση. 1) Φασαρία για το "ύφος" κάνουν οι γκομενες όταν θέλουν ν' αποφύγουν κουβέντα επί της ουσίας. 2) Ντόρο ότι και καλά τούς αδικούν και μεροληπτουν σε βάρος τους κάνουν όσοι θέλουν να τρολαρουν μια συζήτηση. 3) Πόσα κατεβατά μπορεί να γράψει κανείς στα σχόλια μιας ανάρτησης χωρίς να πει ούτε μια λέξη πάνω στο θέμα της;

LeftG700 είπε...

Φίλε Άτακτε,


Τα απλά σου λόγια δεν είναι και τόσο απλά. Με την έννοια ότι μέσα από αυτά δεν γίνεται κατανοητό μετά βεβαιότητας σε ποιον (ή και ποιους) απευθύνονται. Αν δεν γίνεις πιο συγκεκριμένος, τι κουβέντα να γίνει;


Τα λέμε

Ατακτος είπε...

Δηλαδή δεν κατάλαβες τι έγινε ακριβώς μετά το 12ο σχόλιο;

LeftG700 είπε...

Φίλε Άτακτε,


Εκείνο που ξέρω μετά βεβαιότητας είναι ότι μετά το 12ο σχόλιο ο Гриша έχασε την ψυχραιμία του και του έφυγε μια βρισιά. Από εκεί και πέρα το πώς εξελιχθηκε η συζήτηση είναι θέμα υποκειμενικής εκτίμησης (π.χ.: εγώ δεν δέχομαι τη θεωρία τού τρολαρίσματος· νομίζω ότι ο Гриша φούντωσε όντως από το σχόλιο του Smart Asss· λάθος του αλλά όχι τρολάρισμα).

Αυτό που με μπέρδεψε στο σχόλιό σου ήταν το σημείο όπου λες: «Φασαρία για το "ύφος" κάνουν οι γκομενες όταν θέλουν ν' αποφύγουν κουβέντα επί της ουσίας» (ξέρεις, εγώ είμαι αυτός ο οποίος άρχισε τη φασαρία για ένα χαρακτηρισμό που έδινε στο σχόλιο του Гриша υβριστικό ύφος). Κι ακόμα, το σημείο όπου γράφεις: «Πόσα κατεβατά μπορεί να γράψει κανείς στα σχόλια μιας ανάρτησης χωρίς να πει ούτε μια λέξη πάνω στο θέμα της;» (το μεγαλύτερο σχόλιο το έγραψα εγώ και σ' αυτό δεν υπήρχε λέξη για το θέμα τής ανάρτησης).

Επαναλαμβάνω διευκρινιστικά ότι τα παραπάνω με μπέρδεψαν. Δηλαδή μου αφαιρούσαν τη βεβαιότητα για τη διεύθυνση του παραλήπτη. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θεωρούσα ως πιθανότερο να μην είμαι εγώ αυτός. Νομίζω όμως ότι η κουβέντα διευκολύνεται όταν οι απόψεις διατυπώνονται με σαφήνεια ώστε να μην καταφεύγει κανείς σε πιθανολογικές ερμηνείες.


Τα λέμε

Ατακτος είπε...

Μεχρι το 12ο σχολιο η κουβεντα ειχε σχέση με την αναρτηση (κληρονομιά του Λένιν, κριτικό κι αυτοκριτικο πνεύμα). Στο 13ο ο σχολιαστής δεν λέει κουβέντα ούτε για την ανάρτηση ούτε για τα συζητουμενα, αλλά την "είπε" σ' ένα άλλο σχολιαστή. Κι όλη η συζήτηση τουμπαρε στα σουπα-μουπες-μουπε-τουπες, εκτροχιάστηκε και ξεφουσκωσε. Αυτό είναι ο ορισμός του τρολαροσματος φίλε.

Гриша είπε...

1ον Το 12ο σχολιο δεν εχει ουεδεμια σχεση με την αναρτηση.

2ον Ως απαντηση εκανα ένα σκωπτικο σχολιο.Δεν ηθελα να εκτροχιασω τη συζητηση και δε θα εδινα καμια εξηγηση και συνεχεια.Μου ζητηθηκε να το κανω

3ον Εσυ γιατι δε δινεις το καλο παραδειγμα συνεχιζοντας τη κουβεντα σε σχεση με την αναρτηση παρα σχολιαζεις τις "τρολιες" ;

skipper είπε...

Γεια σου φίλε Λεφτ.
Η αλήθεια είναι, πως είναι κομματάκι δύσκολο να αποφευχθεί το τρολλάρισμα...μετά από τέτοιες βαρύγδουπες δηλώσεις ,του τύπου : " στούκαρα κατά την κατάδυσή μου ,με υποβρύχιο που αναδυόταν" χοχοχο.
Αυτό έχει πράγματι ειπωθεί , οπότε καταλαβαίνεις το τι έγινε.
Άτακτε , συμβαίνουν κι αυτά.Να με συμπαθάς έτσι?

LeftG700 είπε...

Φίλε Άτακτε,


Το τρολάρισμα, όπως το έχω εγώ στο μυαλό μου αποσκοπεί συνειδητά στην εκτροπή τής κουβέντας από το συζητούμενο θέμα. Από την άλλη, η εκτροπή από το θέμα μιας ανάρτησης και η συζήτηση γύρω από παράπλευρα ζητήματα είναι σύνηθες φαινόμενο στα μπλογκς (και ένα από τα κύρια προβλήματα του ιντερνετικού διαλόγου). Κάθε εκτροπή όμως δεν οφείλεται σε τρολάρισμα (κατά την άποψή μου τα τρολαρίσματα είναι σαφώς μειοψηφικό φαινόμενο –μιλάω γενικά, όχι γι’ αυτό το μπλογκ ειδικά). Οφείλεται σε άλλες αιτίες, που γενικά θα μπορούσαν να περιγραφούν με τον τίτλο «οι νεοέλληνες δεν έχουν μάθει να συζητούν πειθαρχημένα και ορθολογικά».

Αυτή είναι η άποψή μου. Η δική σου διαφέρει. Ας μην το κάνουμε θέμα, δεν αξίζει ο κόπος, νομίζω.


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Καλώς τον καπετάνιο! Χρόνια και ζαμάνια (πώς καταντήσαμε λοχία :-) ).

Τώρα, για το σχόλιό σου. Τι να σου πω; Αν δεν φοβόμουν μην παρεξηγηθείς επειδή σού φορτώνω χρόνια, θα έλεγα «πάλι με γρίφους μιλάς, γέροντα»! :-)


Τα λέμε

Ατακτος είπε...

Leftg700 κρίνεις το τρολαρισμα με υποκειμενιστικο κριτήριο (αν το κάνει ο άλλος συνειδητά ή όχι), ενώ εγώ με κριτήριο αντικειμενικό (από τ' αποτελέσματα του). Τελοσπάντων. Πάμε στην ουσία.
Η θέση μου στο θέμα της ανάρτησης είναι πολύ κοντινή με τη δική σου. Είναι σκοτεινό σημείο ότι ο Λένιν απέρριψε κάθε ιδέα Ενιαίου μετώπου ή ευρύτερων πολιτικών συμμαχιών για την επικράτηση της Επανάστασης. Όμως αυτό συνδέεται με την ιδέα του οτι ένα μόνο κόμμα γνωρίζει το σωστό δρόμο. Αυτή η ίδια ιδέα τον έκανε γρήγορα να ξεχάσει τα εγκώμια του και προς τα σοβιέτ και να τα υποκαταστήσει από το κόμμα. Δεν ξέρω λοιπόν αν σκέφτηκε υποκειμενικά ή όχι την ιδέα του Ενιαίου μετώπου. Είναι όμως σίγουρο πως αυτή η ιδέα ερχόταν σε σύγκρουση με την ιδεα του για τη μονοκομματική διεύθυνση της Επανάστασης.

Σκεπ. είπε...

Αν ζουσε ο Λενιν, θα σας ελεγε οτι υπηρξε (τουλαχιστον) 2 ανθρωποι. Ο διανοουμενος εν παρανομια αυτος που εγραψε το κρατος και επανασταση και το Θεσεις του απριλη και ο πολιτικος ρεαλιστης που επρεπε να εφαρμοσει τις ιδεες του. Απορω γιατι τους συγχεουμε.

Σκεπ. είπε...

Θελω δηλαδη να πω οτι, ο Λενιν ν1, θα κατακεραυνωνε τον Λενιν ν2, που 'καταργησε τα σοβιετ, και τα υποκατεστησε με το κομμα' (sic).

Βεβαια ποτε δεν εγινε κατι τετοιο. Απλα, τα σοβιετ δεν ειχαν ποτε την δυνατοτητα να υποκαταστησουν το κομμα. Τα σοβιετ δεν μπορεσαν να ενωσουν τα κομματα που συμετειχαν, εναντιον της Προσωρινης κυβερνησης ωστε αυτη να υποχρεωθει να πραγματοποιησει τις εξαγγελιες της. Το κομμα εκανε οτι τα σοβιετ αδυνατουσαν να κανουν. Ξεσκεπασε τον Σοσιαλδημοκρατη Κερενσκι και την εξαγγελια για ειρηνη και γη, με την οποια αυτος ηλθε στην εξουσια, και την πραγματοποιησε.

υ.γ. ο Λενιν ν2 ηξερε καποια πραγματα που ο Λενιν ν1 δεν μπορουσε να ξερει γιατι δεν ειχαν ακομα συμβει. Την προδοσια εσερων και την επεμβαση 19 καπιταλιστικων κρατων. Αυτο αλλαξε τα πραγματα. Και οι αναρχικοι ας κανουν πρωτα την αυτοκριτικη τους για τον Ισπανικο εμφυλιο, και μετα ας πουν οτι θελουν για τους μπολσεβικους.

Ατακτος είπε...

Δηλαδή Σκεπ.όλα καλά καμωμένα και κανένα "σκοτεινό σημείο",που λέει ο Leftg700, και μόνο ιστορικό δίδαγμα (σύμφωνα μ' αυτό που λες) είναι πως μπορούμε άλλα να λέμε στη θεωρία κι άλλα να κάνουμε στην πράξη. Βέβαια συμφωνώ ότι η θεωρία κι η πράξη δεν είναι το ίδιο πράγμα, όμως το θέμα δεν βρίσκεται στη διαφορά τους αλλά στη σχέση τους. Τι σχέση είχε ο Λένιν ν1 με τον ν2, αυτό είναι το ζητούμενο. Θα επανελθω αργότερα γιατί αυτή τη στιγμή δεν προκανω. Να μόνο πως τόσο για την Ισπανική όσο και για τη Ρωσικη επανάσταση, αυτοκριτικη πρέπει να κάνουν ΟΛΟΙ, αναρχικοί και μαρξιστές. Εκτός κι αν νομίζει κανείς πως δεν έχουμε τίποτα να διορθώσουμε απο το παρελθόν και πως οι παλιοί έλυσαν τα πάντα!

Μιχάλης Σβιγκος είπε...

Σκεπτ
Αυτοκριτική για τον Ισπανικό εμφύλιο έχει γίνει από τους αναρχικούς και μάλιστα εξαντλητική. (είναι τεράστια η βιβλιογραφία ψάξτην)
Επίσης αυτοκριτική έχει γίνει κι από μπολσεβίκους για τον εμφύλιο της Ρωσίας.
Η διαφορά είναι πως οι πρώτοι παρέμειναν αναρχικοί, ενώ οι δεύτεροι εκτελέστηκαν από τους δικούς τους ως αντιδραστικοί.
Είναι σημαντικό αυτό.
Η αυτοκριτική που επικαλείται ο λενινιστής δεν μπορεί να υπάρξει μιας και αυτοστιγμεί με το που συμβαίνει το υποκείμενο της χάνει τον εαυτό του είναι άλλος και είναι πια με τους άλλους. Μπορώ να απαριθμήσω από στήθους τουλάχιστον 30 περιπτώσεις μπολσεβίκων που τους έφαγε η μαρμάγκα της αυτοκριτικής τους, και μετατράπηκαν σε πράκτορες αστραπιαία.

(και στα δικά σας εδώ τα πρόσφατα σε πολύ πιο "εύκολες εποχές", έχω ακούσει από λενινιστές σε κουβέντες πρόσωπο με πρόσωπο, πως ο Δραγασάκης, ο Ανδρουλάκης, ο Λαφαζάνης...σχεδόν όλο το "κ"ΚΕ προ του 89, μαζί και η "κ"ΝΕ, ήταν βαλτοί εξ αρχής από το σύστημα που "έχει τεράστια πείρα σε αυτά" κτλ. κτλ. ...θα τα ξέρετε)

Όσο για τους δύο Λένιν(!!!) θα το κρατήσουμε σαν ανέκδοτο να το λέμε...
Και πάλι συναντιόμαστε με αυτή την ιδέα του μονόδρομου που είναι και η αγαπημένη κάθε κυρίαρχου και των υποστηρικτών, θαυμαστών κτλ.
"Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς" TINA.
Μια φρασούλα που ακυρώνει κάθε κριτική στην ουσία της.

Σκεπ. είπε...

@Mιχαλη,

Oι αναρχικοι διέκοπταν την μαχη για να κανουν συνελευση. Φυσικα ουτε σκεψη αυτό να θεωρηθεί προδοσια.
Δεν είναι όμως και αυτο, εξισου προδοσια; Είναι προδοσια στους αγωνες και τις θυσιες που προηγηθηκαν. Ξερεις η αναρχικη ουτοπια δεν μπορει να εφαρμοστει σε συνθήκες εχθρικες. Αυτό εννοω αυτοκριτική. Στην περιοδο της μετάβασης σε μια άλλη κοινωνικη-οικονομικη οργανωση, δεν μπορεις να εφαρμοσεις τις ιδεες σου χωρις να λαμβανεις υποψη σου τις συνθήκες και την αναγκη μιας κοινης στρατηγικης. Συμφωνοι ότι μπορει να εχεις διαφορετικες στρατηγικες μες το κινημα, όχι όμως να αποθεώνεις το μπαχαλο νομιζοντας ότι κατι κανεις. Οι αναρχικοι τραβάγανε και τραβανε το δρομο τους. Που είναι η αυτοκριτική;

Είναι απαραιτητη μια μεταβατικη περιοδος αναμμεσα στην επανασταση και την κομμουνιστικη κοινωνια. Και βεβαια, τα καθήκοντα αυτης της μεταβατικης περιοδου, και οι προτεραιότητες, είναι το αντικειμενο της συζητησης, δεν είναι δεδομενα από πριν. Για μενα το ζητημα είναι να βρεις την χρυση τομη αναμμεσα στον εθελοντισμο και τον καταναγκασμο. Να προσπαθήσεις να δεις τις αιτιες της αποτυχίας της Κομμουνας, ή γιατι ο Σπάρτακος δεν ειχε την ευκαιρια να επηρρεασει την αυθορμητη εξεγερση. Μηπως πιστευεις ότι ηταν πετυχημένες αυτές οι εξεγερσεις; Ηταν μοιραιο να αποτυχουν και να κατασταλλουν; Aν ναι, τοτε εσυ επικαλείσαι την ΤΙΝΑ Μιχαλη.

Τα σοβιετ (στα οποια εξαλλου συμμετειχαν ολοι, αγροτιστες, σοσιαλσωβινιστες, ολοι ειχαν την ευκαιρια να ακουστουν, αλλα αναρχικούς ειχαν ελαχιστους)ξεπεραστηκαν από την πιο αποφασιστικη τους παραταξη, τους μπολσεβίκους. Τα σοβιετ όμως δεν ειχαν τιποτε να αντιταξουν απέναντι στο πραξικοπημα των μοναρχικων στρατηγων, ενώ οι μπολσεβίκοι, προετοιμασμένοι από την πειρα της κομμουνας ειχαν.
Η αποφασιστηκοτητα και το σχεδιο με το οποιο κινηθηκαν, εξουδετερωσαν τους υποστηρικτες της μοναρχιας και ετσι κερδισαν την ευνοια του ρωσικου λαου.
Ο αυτοευνουχισμος του κινήματος χαρις σε καποιες σιδερενιες αναρχικες αρχες, της αυτοοργανωσης και της αποοργανωσης, είναι αγαπημενο σπορ της αναρχιας και παραλληλα είναι και ότι ευχονται οσοι εχθρεύονται τον 'μετασχηματισμο' της κοινωνιας.